Μια μικρή ανάμνηση

Μια μικρή ανάμνηση

 

 

 

 

 

 

 

Παναγιώτης Πετράκης: το εργαστήριο θετικών επιστημών, μια πινακίδα στο όνομά του, μια μικρή ανάμνηση από τον συνεργάτη και φίλο του, Γιάννη Γκουμάση.

 

Μια μικρή ανάμνηση

Ο προβληματισμός να στήσουμε μια πειραματική διάταξη για τα στάσιμα κύματα, μας ήρθε ταυτόχρονα.

Πώς όμως θα το φτιάξουμε;

Οι σκέψεις έπεφταν βροχή. Το «θαυματουργό» διαδίκτυο κάνει το θαύμα του και βρίσκουμε την ιδανική διάταξη. Περίπου 4 με 5 μέτρα μήκος, λεπτός σπάγκος ή πετονιά, ξυλαράκια για σουβλάκια και καραμέλες αυτές τις μαλακές για να παριστάνουν τα υλικά σημεία.

Δουλεύαμε πυρετωδώς στα κενά, είτε μαζί όταν μπορούσαμε ή χώρια και στο σχόλασμα που ήμασταν πιο άνετα.

Για να τον πειράξω τόλμησα να πω:

«Να βάζαμε σοκολατάκια Τζοκόντα; Είναι πιο σκληρά. Δεν λειώνουν τόσο εύκολα…»

Η απάντηση ήρθε άμεσα με ένα βλέμμα βλοσυρό:

«Είσαι με τα καλά σου; Τα σοκολατάκια τρώγονται πιο εύκολα».

Ένα ολόκληρο χρόνο το καμαρώναμε. Ήταν το δημιούργημά μας.

Μετά, θες οι ζέστες, ο ήλιος, έλιωσαν. Ο χρόνος αμείλικτος.

Κλείνω το κουτάκι της μνήμης και προσπαθώ να το κρύψω καλά μην μου το κλέψουνε.

Βγαίνω από την πόρτα, την κλείνω και κοιτάω την φωτογραφία στον υπολογιστή.

«Αίθουσα Παναγιώτη Πετράκη».

16/12/2021

Ι. Α. Γ.

Σχολιάστε / Απαντήστε