Εκεί που το θέατρο είναι πιο αληθινό από τη ζωή

 

Ο Όμιλος Θεάτρου anonyma του 3ου ΓΕ.Λ. Ευόσμου εκπαιδεύτηκε. Όχι μόνο στην άρθρωση, την κινησιολογία, τις εκφράσεις και άλλα τέτοια θεατρικά. Έμαθε να παρουσιάζεται στο κοινό, εύκολο ή δύσκολο. Και το κοινό του 3ου ΓΕ.Λ. Ευόσμου δεν είναι εύκολο κοινό. Αποδείχτηκε, όμως, ότι και αυτό εκπαιδεύτηκε.

Την Πέμπτη 8 Μαΐου οι μαθητές και οι μαθήτριες του 3ου ΓΕ.Λ. Ευόσμου παρακολούθησαν την παράσταση 7 σκηνών του θεατρικού έργου του A. Gurney «Η τραπεζαρία» που παρουσίασαν τα anonyma στο Πολιτιστικό Κέντρο Ευόσμου υπό την απειλή διακοπής ρεύματος στον ήδη ακατάλληλο φωτισμό του Κέντρου _ να είναι καλά η Σταυρούλα που έκανε τα αδύνατα δυνατά!

Το έργο, έτσι που με σεβασμό το παρουσίασαν τα παιδιά του Ομίλου, είναι ένα χαμηλόφωνο διάγραμμα ανθρωπίνων σχέσεων, οικογενειακών, φιλικών, ερωτικών με εφάμιλλους πρωταγωνιστές τα αντικείμενα αυτής της «Τραπεζαρίας» που ηχούν και πάλλονται. Παράλληλα η «Τραπεζαρία» είναι ένα υπαινικτικό σχόλιο για αξίες που κλονίζονται αλλά και αξίες που επιβιώνουν επίμονα με υπομονή και αγάπη.

Για τις εντυπώσεις που προκάλεσε η παράσταση θα παραβάλλουμε το σχόλιο ενός θεατή:

«Δεν ξέρω αν το καταλάβατε εκεί πάνω στη σκηνή, αλλά κάτι πολύ σπουδαίο συνέβη σήμερα. Σας παρακολουθούσα και δεν έβλεπα απλώς μια σχολική παράσταση. Έβλεπα μια ομάδα. Ένα σύνολο παιδιών που είχαν επιλέξει να βαδίσουν μαζί, να στηρίξουν ο ένας τον άλλον, να πουν κάτι ουσιαστικό μέσα από την τέχνη. Η «Τραπεζαρία» δεν ήταν απλώς ένα θεατρικό έργο. Ήταν ο καθρέφτης μιας χρονιάς δύσκολης αλλά και μαγικής. Μιας χρονιάς γεμάτης δοκιμασίες για το σχολείο σας, και όμως, μέχρι την τελευταία στιγμή, εσείς ήσασταν εκεί. Δίνατε τον αγώνα σας. Ενωμένοι. Πιστοί σε αυτό που χτίζατε μέρα με τη μέρα. Σας καμαρώνω. Για τη δουλειά σας, για το θάρρος σας, για την ευαισθησία σας. Γιατί δείξατε ότι το σχολείο δεν είναι μόνο βιβλία και εξετάσεις, αλλά και δημιουργία, καρδιά, φωνή. Το σχολείο σας θα αλλάξει. Αλλά ό,τι και να γίνει, να ξέρετε πως έχετε ήδη αφήσει το στίγμα σας. Μια ομάδα παιδιών που πήραν στα χέρια τους ένα όνειρο και το έκαναν πράξη. Που έγιναν οικογένεια. Και μας συγκίνησαν βαθιά…»

Και ένας άλλος θεατής σχολίασε:

«[…] Το αληθινό κρύβεται πίσω από το 3ο ΓΕ.Λ., το οποίο είναι ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΠΑΛΕΥΕΙ ΜΕ Ο,ΤΙ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ. […] Τα παιδιά φτιάξανε το θεατρικό με τα χέρια τους, με την ψυχή τους, με τσαγανό και το βασικό ΧΩΡΙΣ ΛΕΦΤΑ. Γίνανε ομάδα, οικογένεια, που αυτό δεν το βλέπεις συχνά. Και αυτό το πράγμα δυστυχώς ή ευτυχώς δεν αγοράζεται»

(Στις συνθήκες που βιώνουμε θα μας επιτρέψετε ένα λόγο περισσότερο προσωπικό, τόσο που μπορεί να εκφράζει όλη τη σχολική μας κοινότητα:)

Ευχαριστούμε τους ανώνυμους θιασώτες της θεατρικής μας ομάδας και του 3ου ΓΕ.Λ. Ευόσμου.

Ευχαριστούμε όλους όσους και όλες όσες, συναδέλφους και γονείς, μας αγκάλιασαν και μας στήριξαν -το χρειαζόμαστε.

Ευχαριστούμε τα παιδιά μας, την κινητήριο δύναμη κάθε προσπάθειάς μας, αυτά που μας δίνουν την έκπληξη, τη σπίθα, τη φλόγα, έτσι που μεγαλώνουν έξω και εντός τους.

Ευχαριστούμε κι αυτή που μας ευχαρίστησε, που δεν διστάζει να εκτεθεί και να εκθέσει, να μας συγκινήσει και να μας κλονίσει, η ακλόνητη.

Η ομάδα και η φιλία μας