Διαγωνισμός Φωτογραφίας

Το 3ο ΕΠΑΛ της Σιβιτανιδείου Σχολής προκηρύσσει τον 10ο Πανελλήνιο διαγωνισμό μαθητικής φωτογραφίας με τίτλο «Το Ταξίδι». Η πρόσκληση αναφέρει:

Το «Ταξίδι» έχει γίνει αναπόσπαστο μέρος της ζωής μας, του σημερινού ανθρώπου είτε ως πραγματική απόδραση σε κοντινά ή μακρινά μέρη, είτε ως «ταξίδι» του «νου»? Μας δίνει ανάσες και μας βοηθά ν? αντέξουμε τον ζοφερό κόσμο που μας περιβάλλει. Αυτά τα ταξίδια κάθε είδους καλούμε τους μαθητές να αποτυπώσουν με τη δροσερή και «φευγάτη» ματιά τους, με την «ταξιδιάρικη» ψυχή τους.

Περισσότερες λεπτομέρειες για τον διαγωνισμό μπορείτε να δείτε εδώ.

 

Διαγωνισμός Ποίησης

Ο Δήμος Καλαβρύτων προκηρύσσει διαγωνισμό με την επωνυμία «ΑΘΛΟΝ ΠΟΙΗΣΕΩΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΙ ΛΕΝΑ ΣΤΡΕΦΗ ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑ» για το καλύτερο λυρικό ποίημα, εμπνευσμένο από το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων.

Λεπτομέρειες για τον ποιητικό διαγωνισμό μπορείτε να δείτε εδώ.

 

Για τη συμμετοχή σας σε έναν από τους δύο διαγωνισμούς μπορείτε να επικοινωνήσετε με την κυρία Κ. Τσιρωνά.

 

[Μικρογραφία:
Wassili Kadinski, Road trip
Λάδι σε καμβά
Tretyakov Gallery, Μόσχα
Πηγή φωτογραφίας: wikiart]
Περισσότερα

Το Α1 στη Συλλογή Κωστάκη

Και το Α1 επισκέφτηκε την Τετάρτη που μας πέρασε το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Μονή Λαζαριστών και παρακολούθησε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Μουσείου με επίκεντρο τον εμβληματικό πίνακα της Λιουμπόβ Ποπόβα, Γυναίκα που ταξιδεύει. Ευχαριστούμε από καρδιάς την αγαπημένη συνάδελφο κ. Χίζαρη Ζωή που είχε την καλή διάθεση να μας ακολουθήσει σε αυτό το μικρό ταξίδι στη μοντέρνα τέχνη και να απαθανατίσει όμορφες στιγμές του.

Μ.Ε.

[Μικρογραφία:
Λιουμπόβ Πόποβα, Γυναίκα που ταξιδεύει
1915, Λάδι σε καμβά
123Χ108,5]
 
Περισσότερα

“Άνθρωπος και σύννεφο”: τέσσερις αναγνώσεις για έναν πίνακα

 

[Σολομών Νικρίτιν, Άνθρωπος και σύννεφο

Τέλη δεκαετίας 1020, λάδι σε καμβά
Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, Συλλογή Κωστάκη]

 

 

 

 

Μετά την επίσκεψη μας στο μουσείο που φιλοξενεί την συλλογή Κωστάκη, μας ζητήθηκε να διαλέξουμε και να σχολιάσουμε τον πίνακα που μας έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση. Εγώ διάλεξα τον πίνακα στην παραπάνω εικόνα. Στον πίνακα αυτόν κυριαρχεί το χρώμα γκρι το οποίο θα έλεγα πως απεικονίζει τις σκοτεινές σκέψεις του ανθρώπου που βρίσκεται στο κέντρο, καθώς και τα όρια που ίσως του βάζει η κοινωνία να μην είναι ο εαυτός του ώστε να είναι αποδεκτός. Γύρω από τον άνθρωπο όμως μπορούμε να διακρίνουμε πολλά χρώματα τα οποία βλέπουμε να εξαπλώνονται σε όλον τον πίνακα προσπαθώντας να καλύψουν το γκρι. Ο καλλιτέχνης έχει τοποθετήσει τα χρώματα με τέτοιον τρόπο που μας δίνει την εντύπωση πως από την δεξιά πλευρά εξαπλώνονται αρκετά ενώ από την αριστερή όχι με τον ίδιο βαθμό. Αυτό θα έλεγα πως μας δείχνει τους ορίζοντες του ανθρώπου που διευρύνονται και τα σχέδια του που προσπαθούν να «ξεφύγουν» από μια κοινωνία συντηρητική καθώς και τις σκέψεις και τα όνειρα που προσπαθεί να κρύψει μέσα του. Στο χρωματιστό μέρος του πίνακα μπορούμε να διακρίνουμε βουνά, φυτά, βαγόνια τρένου καθώς και τον ήλιο ο οποίος δύει. Τέλος, αν παρατηρήσουμε καλά τον άνθρωπο θα καταλάβουμε πως στέκεται στο πλάι και χωρίς αυτοπεποίθηση. Αυτό θα έλεγα πως αντικατοπτρίζει τον κλειστό του χαρακτήρα και τον φόβο που νιώθει να ανοιχτεί σε συνανθρώπους του, γιατί ίσως γίνει θύμα κοροϊδίας. Ο πίνακας αυτός θα έλεγα πως είναι πολύ ξεχωριστός και με έβαλε σε σκέψεις καθώς προσπάθησα να καταλάβω τις σκέψεις του καλλιτέχνη μέσω από το έργο αυτού.

Κεραμιδά Λαμπριάννα Α2

 

Από τη συλλογή Κωστάκη, με εντυπωσίασε ιδιαίτερα ο πίνακας « Ο άνθρωπος και το σύννεφο». Στον εν λόγω πίνακα παρατηρούμε πως στη βάση του υπάρχει μια μικροσκοπική φιγούρα , που το πρόσωπο δεν είναι ευδιάκριτο, ενώ πλαισιώνεται από ένα σκούρο καφέ φόντο. Ο άνθρωπος φαίνεται σαν να βρίσκεται στο χείλος ενός γκρεμού, αδύναμος να πάρει αποφάσεις για τη ζωή του. Αναμφίβολα βρίσκεται σε αδιέξοδο και δεν μπορεί να την καθορίσει. Αυτή η άποψη ενισχύεται από το γεγονός πως ο άνθρωπος δεν έχει υπόσταση, αφού η απουσία προσώπου δεν δίνει ταυτότητα στην οντότητα. Επάνω από το κεφάλι του υπάρχει ένα τεράστιο σύννεφο με διάφορες αποχρώσεις που είναι πιθανό να σηματοδοτούν την ποικιλία στις εκφάνσεις της ζωής. Αυτή, δηλαδή, ορίζεται από καταιγισμό καλών και κακών στιγμών. Βέβαια, το σύννεφο μπορεί να αποτελεί το σύνολο των καλών και κακών ειδήσεων που εμποδίζουν τον άνθρωπο να διαμορφώσει γνώμη για τα γεγονότα της επικαιρότητας κι έτσι να γίνει μια ισορροπημένη κι ανεξάρτητη προσωπικότητα.

Καλαμάρα Βασιλική  Α2

 

Ο συγκεκριμένος πίνακας δημιουργήθηκε από τον ζωγράφο Νικρίτιν Σολομών στα τέλη της δεκαετίας 1920 και ανήκει στην συλλογή Κωστάκη. Βλέποντας τον, μου δημιουργούνται ανάμεικτα συναισθήματα· από τη μία, βγάζει μία μελαγχολία λόγω του σκούρου φόντου και της στάσης του σώματος του ανθρώπου και από την άλλη μία ελπίδα και μία αισιοδοξία λόγω των όμορφων χρωμάτων των συννέφων. Ο άνθρωπος πολλές φορές στη διάρκεια της ζωής του περνάει διάφορες δυσκολίες και τα βλέπει όλα σκούρα γύρω του. Ωστόσο, κάποια στιγμή πρέπει να διασχίσει το μονοπάτι που ανοίγεται μπροστά του, να ξεπεράσει όλα τα εμπόδια και ας φαίνονται βουνό για να φτάσει στην ευτυχία.

Ζωγραφίδου Κωνσταντίνα Α2

 

Ο συγκεκριμένος πίνακας μου κέρδισε το ενδιαφέρον καθώς αντικατοπτρίζει σε μεγάλο βαθμό την ζωή που ζούμε σήμερα. Γνωρίζουμε ότι η ζωή μας σήμερα έχει αρκετές δυσκολίες, τις οποίες  οι άνθρωποι προσπαθούν να τις αποφύγουν (π.χ. φτώχεια, πείνα, πόλεμοι κ.a.).  Αυτό πολλές φορές είναι αδύνατο, αλλά κάποιες φορές μας δίνεται η ευκαιρία να ξεφύγουμε. Ωστόσο, πάντα κάτι μας κρατάει πίσω. Αυτό μπορεί να είναι το οτιδήποτε, όπως οι παρέες, η οικογένεια, οι συγγενείς, οι γνωστοί κλπ. Γι?  αυτό διστάζουμε, κάποιες φορές,  να κάνουμε αυτό το βήμα προς την ευτυχία και την ελευθερία μας. Αυτό πιστεύω ότι απεικονίζει ο πίνακας με την ονομασία «Σύννεφο». Το γκρι χρώμα συμβολίζει αυτό που μας κρατάει πίσω (π.χ. πίεση, δύσκολη καθημερινότητα, στερεότυπα, προκαταλήψεις κλπ). Τα έντονα και φωτεινά χρώματα θεωρώ ότι μας παραπέμπουν  στην ευτυχία και την ελευθερία μας. Τέλος, η φιγούρα πιστεύω ότι απεικονίζει εμάς τους ανθρώπους που πολλές φορές διστάζουμε να κάνουμε κάτι.

Αθηνά Κάβελα Α2

 

Περισσότερα

Ανθρωπάκια στην κερκίδα

Ονειρεύτηκαν έναν κόσμο φωτεινό με ανθρωπάκια που αγκαλιάζονται, μπουσουλάνε, χαιρετούν, χορεύουν, κάνουν γιόγκα, κατακόρυφο και γέφυρα· έναν κόσμο πολύχρωμο με μοτίβα του νερού και της ανακύκλωσης, με ήλιους και κύματα, λουλούδια και δέντρα. Και τον ζωγράφισαν. Με μολύβια, spray και πινέλα. Από το Μάρτη ως το Μάη, με ήλιο, συννεφιά και βροχή η Ευαγγελία, ο Ανέστης, η Άννα-Μαρία, η Εύη, η Μαρία, η Μαλτίνα, η Θεοδώρα, η Μαργαρίτα ήταν εκεί! Πάντα στην καρδιά μου.

Ευαγγελία Μπάρτζου

Περισσότερα

26o ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΔΗΜΟΥ ΚΟΡΔΕΛΙΟΥ ? ΕΥΟΣΜΟΥ ?I LOVE DATA?: 1o & 2o ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΤΟΝ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΠΟΙΗΣΗΣ

Όταν η Τέχνη γίνεται για τους νέους πεδίο έκφρασης των ανησυχιών, των προσδοκιών και των ονείρων τους .

Δύο μαθήτριες του Σχολείου μας βραβεύτηκαν για τα ποιήματά τους, στον Διαγωνισμό Ποίησης του φετινού Φεστιβάλ Παιδείας του Δήμου. Η Τάγκαλη Αικατερίνα, μαθήτρια του Α5, πήρε το 1ο βραβείο για το ποίημά της «Στα σκοτεινά μονοπάτια» και η Βούλτσιου Αναστασία, μαθήτρια του Α1, πήρε το 2ο βραβείο για το ποίημά της «Ζήσε για?»

Μπορείτε να δείτε την ανάρτηση του Δήμου Κορδελιού-Ευόσμου εδώ.

Πολλά συγχαρητήρια στα κορίτσια μας, που τόλμησαν μέσω της ποίησης να εκφραστούν ελεύθερα. Ευχόμαστε στον δρόμο της Τέχνης να γίνουν συνοδοιπόροι τους και άλλα παιδιά.

1ο ΒΡΑΒΕΙΟ

Στα σκοτεινά μονοπάτια

Στον σκοτεινό θάλαμο του διαδικτύου σαν γυρνάς,

χίλιες δυο εικόνες πάντοτε συναντάς.

Σκηνές βίας, εκφοβισμού,

εικόνες χαράς και ενθουσιασμού.

 

Πρέπει όμως την πληροφορία να φιλτράρεις

και όχι μπροστά από  μια οθόνη πολλή ώρα να σερφάρεις.

Γιατί τα αρνητικά του διαδικτύου,

είναι σαν τις καυτές ακτίνες του ηλίου.

 

Οι φίλοι και οι ακόλουθοι πολλοί,

μα όταν τους χρειάζεσαι κανείς δεν είναι εκεί.

Και όταν μια βοήθεια ζητάς,

άκυρο ή μπλοκ θα φας.

 

Εύκολα ό,τι ποθείς το βρίσκεις

σου δίνει γρήγορα όλες τις λύσεις,

νέα, ειδήσεις, αγορές,

παιχνίδια, τραγούδια και ό,τι άλλο θες.

 

Πρέπει όμως έξυπνα να φερθείς

και απ? όλους τους κινδύνους του διαδικτύου να κρυφτείς.

 Ποτέ μη περιηγείσαι σε σελίδες που δεν ξέρεις

 και το όνομά σου να προσέχεις πού αναφέρεις.

Τάγκαλη Αικατερίνα

2Ο ΒΡΑΒΕΙΟ

Ζήσε για?.

Να ταξιδέψουμε μακριά

ως την άλλη μεριά της Γης,

να δούμε συγγενείς

 και να ανοίξουμε πανιά

για να πάμε σε καινούριους προορισμούς

πραγματικούς, αληθινούς  που

η φαντασία μας  δεν φτάνει.

 

Και όταν γυρίσουμε από κει

θα θέλουμε όλοι να δούνε

πώς περάσαμε?

Και εκεί είναι που το χάσαμε?

 

Ζούμε τη ζωή που κάποιος άλλος  θέλει

Και τη δικιά μας την αφήσαμε

 σαν να ήταν κάτι απλό.

Τη δική μας ποιος τη ζει;

Να φοβόμαστε μην είναι αργά

όταν θυμηθούμε ότι ζούμε μια φορά

Βούλτσιου Αναστασία

 

Περισσότερα