Μας διώχνουνε τα πράγματα…

Η ανάγνωση και η επεξεργασία ενός ποιήματος στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας μπορεί να είναι κάτι παραπάνω από ένα τυπικό μάθημα, όταν τα παιδιά βρίσκουν κίνητρα να ενεργοποιήσουν τη φαντασία τους και να αποτυπώσουν με τη βοήθεια της Τεχνητής Νοημοσύνης την αίσθηση που προσέλαβαν. Αυτό έκανε η Κεραμιδά Λαμπριάννα, μαθήτρια από το Β2 τμήμα, δίνοντας στις διάχυτες αισθήσεις του Καρυωτάκη μια ύλη χρωμάτων και σχημάτων, που απεικονίζει τη διάλυση και τη συντριβή που ένιωθε ο ποιητής.

Στο σώμα, στην ενθύμηση πονούμε.

Μας διώχνουνε τα πράγματα, κι η ποίησις

είναι το καταφύγιο που φθονούμε.

Ας διαβάσουμε ξανά το ποίημα, με την οπτική του σήμερα, έχει πολλά να πει: Κώστας Καρυωτάκης, Είμαστε κάτι...