Όταν η Vogue συνάντησε τη λογοτεχνία

Αναρτήθηκε στις 23 Απρ, 2026 σε Blog, Ανακοινώσεις, Βιβλίο στη Βιτρίνα, Η τέχνη μέσα μας

Ξεφυλλίζοντας την ηλεκτρονική έκδοση του πολύ γνωστού περιοδικού μόδας έπεσα πάνω σε ένα άρθρο που αναφερόταν στο διάσημο μοντέλο Kendall Jener. Και άκουσον, άκουσον –ποιος θα το περίμενε– η ομορφοκοπελιά έχει δημιουργήσει τον δικό της όμιλο ανάγνωσης και με τις φίλες της κάθε φορά που ολοκληρώνουν ένα βιβλίο επιλέγουν έναν χαρακτήρα και ντύνονται, όπως θεωρούν οι ίδιες ότι θα του ταίριαζε. Με έναν σμπάρο δυο τρυγόνια λοιπόν to instagramικό αυτό κορίτσι  προβάλλει τόσο τα αγαπημένα της αναγνώσματα –που σημειωτέον γίνονται ανάρπαστα– όσο και τις ενδυματολογικές της προτάσεις.

 Γιατί όχι κι εμείς; σκέφτηκα. Κι έτσι έβαλα σε περιπέτεια τους αγαπημένους και αγαπημένες μου μαθητές και μαθήτριες του Α5. Τα παιδιά «ενθουσιάστηκαν», «πέταξαν την σκούφια τους», που λένε. Δεν το συζητώ. Αφού γκρίνιαξαν αρκετά, έκαναν την ανάγκη φιλοτιμία και μπήκαν στη διαδικασία. Διάλεξαν το βιβλίο που ήθελαν και η αποστολή τους ήταν να ντυθούν, όπως ένας ήρωας του βιβλίου που είχαν διαβάσει και να αιτιολογήσουν την επιλογή τους. Επιστρατεύτηκαν φίλοι και συγγενείς ως φωτογράφοι, στήθηκαν φωτισμοί και σκηνικά, αξιοποιήθηκαν και μεταποιήθηκαν υφάσματα και άλλα υλικά, αναζητήθηκαν κατάλληλοι εξωτερικοί χώροι για φωτογράφιση. Υπήρξε μια μικρή δημιουργική αναστάτωση εν γένει. Το αποτέλεσμα όμως μας δικαίωσε. Τα παιδιά παρουσίασαν τα φωτογραφικά τους έργα, μας μίλησαν για τα βιβλία από τα οποία εμπνεύστηκαν και για τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν κατά τη φωτογράφιση. Γελάσαμε πολύ (η αλήθεια να λέγεται) και σίγουρα ήταν μια από τις πιο αγαπημένες μου μέρες της φετινής χρονιάς. Και γι’ αυτό και θα ήθελα να ευχαριστήσω ξανά όλους και όλες που επέλεξαν να βγουν από τη «ζώνη ασφαλείας» τους και να φωτογραφηθούν.  

Τα έργα τους εκτίθενται πλέον στον φιλόξενο χώρο της σχολικής βιβλιοθήκης του 3^ου ΓΕΛ Ευόσμου, όπου και θα παραμείνουν μέχρι  και το τέλος της σχολικής χρονιάς. Όσοι πιστοί προσέλθετε, για να τα δείτε και να διαλέξετε το δικό σας αγαπημένο. Σας περιμένουμε!

Μπάρτζου Ευαγγελία

Το βιβλίο είναι μόδα: “Κάρυ” του Stephen King

Αναρτήθηκε στις 27 Φεβ, 2026 σε Blog, Ανακοινώσεις, Βιβλίο στη Βιτρίνα

“Η Κάρυ Γουάιτ είναι ένα ντροπαλό, καταπιεσμένο δεκαεφτάχρονο κορίτσι , ορφανό από
πατέρα, που ζει με τη θρησκόληπτη μητέρα της στον Τσάμπερλεν, μια μικρή πόλη της
Αμερικής. Η μητέρα της την κακομεταχειρίζεται στο σπίτι, ενώ στο σχολείο οι συμμαθητές
της την χλευάζουν, ιδιαίτερα για την μανιακή μητέρα της. Μια μέρα, την ώρα της φυσικής
αγωγής, της ήρθε για πρώτη φορά περίοδος στις ντουζιέρες του σχολείου και όλα τα
κορίτσια την κορόιδευαν και της πετούσαν προϊόντα περιόδου. Αυτό ήταν ένα από τα
περιστατικά που την βοήθησε να συνειδητοποιήσει ότι διαθέτει ένα χάρισμα: την
ικανότητα να μετακινεί αντικείμενα με τη δύναμη του μυαλού της (τηλεκινησία).

Φωτογραφία: Νύχτα εκδίκησης
Η φωτογραφία μου είναι εμπνευσμένη από το τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου, στο οποίο
κορυφώνεται η αγωνία του αναγνώστη: Στον βραδινό χορό αποφοίτησης που πήγε με τον
συμμαθητή της, ανακηρύχθηκαν βασίλισσα και βασιλιάς. Πριν όμως προλάβουν να το
γιορτάσουν, τους μούσκεψαν με αίμα γουρουνιού (μια προσχεδιασμένη φάρσα από παιδιά
του σχολείου). Η Κάρυ τότε τρελαίνεται και χρησιμοποιεί τις δυνάμεις της για εκδίκηση”.

Γ. Δ.

Δείτε το βίντεο εδώ.

Το βιβλίο είναι μόδα

Αναρτήθηκε στις 19 Φεβ, 2026 σε Blog, Ανακοινώσεις, Βιβλίο στη Βιτρίνα

Ολοκληρώθηκε με επιτυχία η διαθεματική εργασία του Α΄ τετραμήνου από τους μαθητές και τις μαθήτριες του Α5. Τα παιδιά διάλεξαν βιβλία, επέλεξαν τον αγαπημένο τους χαρακτήρα, ντύθηκαν ανάλογα και φωτογραφήθηκαν. Αξιοποίησαν τη φαντασία και την ευρηματικότητά τους για να διαλέξουν το κατάλληλο ενδυματολογικό σύνολο. Έψαξαν τους κατάλληλους χώρους και έστησαν το σκηνικό που θα πλαισίωνε τη φωτογραφία τους. Και το κυριότερο κινητοποίησαν φίλους και συγγενείς για να τους βοηθήσουν, ώστε να φέρουν εις πέρας την αποστολή τους.

Ευχαριστώ όλους και όλες που τόλμησαν να βγουν από τον ασφαλή τους χώρο, να διαβάσουν και να φανταστούν και κυρίως να εκτεθούν πειραματιζόμενοι και πειραματιζόμενες με την εικόνα τους. Ελπίζω να είμαστε έτοιμοι και έτοιμες και για νέες αναγνωστικές περιπέτειες.

Μπάρτζου Ευαγγελία

Υ.Γ. Ευχαριστώ από καρδιάς και όλους τους φίλους και γονείς που στήριξαν ποικιλιτρόπως τους μαθητές και τις μαθήτριες σε αυτή τη δράση.

Ξεκινάμε με την ηλεκτρονική παρουσίαση του πρώτου βιβλίου (“Τη νύχτα που έσβησαν τ’ αστέρια” του Β. Παπαθεοδώρου) με την πρώτη φωτογραφία, ενώ έκθεση όλων των εργασιών των παιδιών θα οργανωθεί στη βιβλιοθήκη του σχολείου.

Δείτε το βίντεο εδώ.

Βιβλιοπαρουσίαση: “Η Δίκη” του Φραντς Κάφκα

Αναρτήθηκε στις 11 Δεκ, 2025 σε Blog, Ανακοινώσεις, Βιβλίο στη Βιτρίνα

«Η Δίκη» του Φραντς Κάφκα, Εκδόσεις Γράμματα, σελ.252

Ξεκινώντας την ανάγνωση του βιβλίου, θεώρησα πως όλη η διαδικασία της σύλληψης, της συζήτησης με τον Προϊστάμενο κλπ. θα μπορούσε κάλλιστα να είναι αποκύημα της φαντασίας του Γιόζεφ Κ. Ωστόσο, αργότερα άρχισαν να εμπλέκονται πολυάριθμα πρόσωπα στην ιστορία, οπότε αυτό δεν θα μπορούσε να ισχύει.

Επομένως, σκέφτηκα, «Η Δίκη» θα μπορούσε να αντανακλά όχι τη φαντασίωση ενός μόνο ατόμου, αλλά την αδιάκοπη αξιολόγηση που υφίσταται κάθε άνθρωπος εκ μέρους της κοινωνίας. Όμως αυτή η πραγματοποιείται με βάση συγκεκριμένες αντιλήψεις και αξίες. Στηρίζεται σε κάποια χαρακτηριστικά ή πράξεις του ατόμου. Το Δικαστήριο του βιβλίου, παρόλο που, όπως υποστηρίζει ακολουθεί και υπηρετεί τον νόμο, δεν αποδίδει κάποια κατηγορία, δεν επικρίνει κάποιο έγκλημα ή, έστω, δεν το κάνει ευθέως. Άρα απέρριψα αυτή την ιδέα.

Ίσως να κρίνει όλα τα «αμαρτήματα» που διέπραξε κάποιος σε όλη του τη ζωή -έτσι τουλάχιστον θεώρησαν κάποιοι κατηγορούμενοι, σύμφωνα με το βιβλίο. Στον επίλογο αναφέρεται πως ο Κάφκα ήθελε να αγγίξει στα έργα του τα «ανώτερα επίπεδα θρησκευτικότητας». Για αυτό θεώρησα πως η Δίκη θα μπορούσε να αντικατοπτρίζει την κρίση στην οποία υποβάλλονται οι άνθρωποι όταν πεθαίνουν, σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση. Στον επίγειο κόσμο, όμως, ο Γιόζεφ κατηγορεί το Δικαστήριο για έλλειψη ηθικότητας και ασέβεια στον θεσμό της δικαιοσύνης (με αυτό συμφωνώ), ενώ ο Θεός του Χριστιανισμού είναι δίκαιος και αγαπά τον άνθρωπο. Το Δικαστήριο όχι μόνο δεν αγαπά τους κατηγορούμενους, αλλά τους ταλαιπωρεί κιόλας, παρά τα λεγόμενα των μελών του. Ο ιερέας, για παράδειγμα, λέει: «Το δικαστήριο σε δέχεται όταν έρχεσαι και σ’ αφήνει να φύγεις ό,τι ώρα θέλεις». Αυτό δείχνει κάποιον βαθμό δεκτικότητας και, συνεπώς, συμπάθειας. Ωστόσο, σε εμένα το Δικαστήριο δεν απέπνευσε ποτέ κανενός είδους αγάπης για τους κατηγορούμενους. Φαινόταν να προσπαθεί να τους λυγίσει ώστε να υποκύψουν στην κατηγορία. Επομένως, δεν νομίζω τον το Δικαστήριο εκπροσωπεί τον Θεό.

Δεν μπόρεσα γενικά να καταλάβω τι ακριβώς ενσάρκωνε αυτό το ανεπίσημο Δικαστήριο και ποιον σκοπό υπήρχε. Για αυτό δυσκολεύτηκα να ξεδιαλύνω το νόημα του βιβλίου. Τι νόημα έχουν οι δίκες των κατηγορούμενων; Σε τι αποσκοπεί όλη αυτή η διαδικασία; Θα μπορούσε να υπάρχει κανένα νόημα και ο συγγραφέας να έγραψε το βιβλίο απλώς για διασκέδαση. Ωστόσο, από τα λίγα που ξέρω για τον Κάφκα, και με βάση τα λόγια του φίλου και επιμελητή του στον Επίλογο, δεν πιστεύω πως αυτό αληθεύει.

Το ίδιο πρόβλημα είχα διαβάζοντας τη «Μεταμόρφωση», βιβλίο που άρεσε πολύ λιγότερο από τη «Δίκη», αν και το θεώρησα πιο θλιβερό γιατί ο Γκρέγκορ τελικά εγκαταλείφθηκε από την οικογένειά του.

Περνώντας σε άλλα θέματα: το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση ήταν το πόσο μακροσκελές είναι το κείμενο. Οι παράγραφοι κρατούν μέχρι μιάμιση σελίδα. Παρ’ όλα αυτά η ανάγνωση ήταν σχετικά εύκολη και δεν με κούρασε ιδιαίτερα, αν και τα μηνύματα του βιβλίου με προβλημάτισαν.

Ως προς τον ίδιο τον πρωταγωνιστή Γιόζεφ Κ., δεν μου άρεσε ο τρόπος που συμπεριφερόταν στους γυναικείους, κυρίως, χαρακτήρες. Γενικά δεν μου άρεσε ο τρόπος που παρουσιάστηκαν οι γυναίκες στη «Δίκη». Πάντα είναι αντικείμενα πόθου, ούτε καν αγάπης, εκ μέρους των ανδρών. Η δεσποινίδα Μπύρστνερ, για παράδειγμα, δεν αναλαμβάνει κάποιο αξιοσημείωτο ρόλο στην ιστορία, αναφέρεται μόνο σποραδικά, πάντα με ένα σχόλια για τις σχέσεις που συνάπτει με διάφορους άντρες. Στην αρχή θεώρησα πως η Λένι ήταν σημαντικό πρόσωπο, ωστόσο αργότερα ο ρόλος της υποβιβάστηκε σε μια συνήθεια να «θεωρεί γοητευτικούς όλους τους κατηγορούμενους» και σε μια τάση να τους βοηθά για αυτόν ακριβώς τον λόγο. Ο Γιόζεφ συνδέεται ερωτικά με σχεδόν κάθε γυναίκα που υπάρχει στο βιβλίο -την Έλσα, τη Δις Μπύρστνερ, τη Λένι, ακόμα και τη γυναίκα στο δικαστήριο, την οποία περιφρονεί. Υποστηρίζει πως το κάνει αυτό για να αποκτήσει εξουσία ώστε να κερδίσει τη δίκη, διότι «όλες οι γυναίκες έχουν έμμεση εξουσία στο δικαστήριο», αλλά η συμπεριφορά του ξεπερνά το όριο αυτής της επιδίωξης. Λόγου χάρη γίνεται κτητικός απέναντι στη Λένι. Βέβαια, οι Γιόζεφ δεν εκμεταλλεύτηκε μόνο γυναίκες για να κερδίσει τη δίκη, αλλά και άνδρες, όπως τον ζωγράφο Τιτορέλι.

Αγαπημένο μου κεφάλαιο ήταν εκείνο στο οποίο ο Γιόζεφ συζήτησε με τον ιερέα. Μου άρεσε η παρουσίαση πολλών διαφορετικών ερμηνειών της ιστορίας με τον φύλακα και τον χωρικό. Πιο πολύ εντύπωση μου έκανε εκείνη που υποστηρίζει ότι ο φύλακας ήταν θύμα του Νόμου, και όχι ο χωρικός.

Θα ήθελα πολύ να υπήρχε μια ολοκληρωμένη έκδοση του βιβλίου. Το τελευταίο κεφάλαιο ήταν αρκετά ασύνδετο με τα προηγούμενα, αφού είχαν παραληφθεί πολλές σκηνές, από ό,τι φαίνεται. Η αλλαγή της στάσης του Γιόζεφ ήταν αρκετά απότομη, αν και νομίζω ότι είχε αρχίσει να καταρρέει ψυχικά από πριν.

Χριστίνα Χατζηλιάδου, Β3

Σημείωμα της διαχειρίστριας:

Μία νέα βιβλιοκριτικός γεννιέται!

Η Χριστίνα απέδωσε τις σκέψεις, τις αμφιταλαντεύσεις της, τα συναισθήματά της με απρόβλεπτη και καθηλωτική ειλικρίνεια, αποδίδοντας παράλληλα το ζοφερό κλίμα του εμβληματικού μυθιστορήματος. Και απέδειξε ότι ένα βιβλίο δεν μας αρέσει υποχρεωτικά όταν το καταλαβαίνουμε, αλλά κυρίως όταν μας γεννά ερωτηματικά.

Δείγμα του ύφους και της ατμόσφαιρας της «Δίκης» του Κάφκα αποδίδει ο σύντομος animation πρόλογος της ομώνυμης ταινίας (1962) του Orson Welles, με σχέδια του Alexandre Alexeieff και Claire Parker, όπου ο ίδιος ο Welles αφηγείται την παραβολή του Κάφκα «Ενώπιον του Νόμου», η οποία βρίσκεται και στη «Δίκη». Μπορείτε να δείτε το βίντεο εδώ. Μπορείτε να δείτε το κείμενο της παραβολής εδώ.

Προσφορά βιβλίων στη Βιβλιοθήκη μας από τον ΣΩΒ

Αναρτήθηκε στις 6 Νοέ, 2025 σε Blog, Ανακοινώσεις, Βιβλίο στη Βιτρίνα

Ο Σύλλογος προς διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων τη χρονιά που μας πέρασε προσφέρθηκε να χαρίσει βιβλία στις Βιβλιοθήκες των σχολείων. 

“Ο ΣΩΒ είναι επιστημονικό σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Ιδρύθηκε το 1899 από τον Δημήτριο Βικέλα -του οποίο και αποτέλεσε έργο ζωής, με την αμέριστη υποστήριξη του ποιητή Γεωργίου Δροσίνη (ισόβιου γραμματέα του Συλλόγου) και με τη σύμπραξη μιας ομάδας φίλων, διαπρεπών επιστημόνων και διανοούμενων της εποχής” (από το ιστορικό του Συλλόγου στον ιστοχώρο του).

Διαλέξαμε κυρίως βιβλία τέχνης, που λείπουν από τη Βιβλιοθήκη μας, και τα ζητήσαμε από τον Σύλλογο, ο οποίος εφέτος μας έστειλε τα οκτώ βιβλία που ζητήσαμε.

Ευχαριστούμε τον Σύλλογο προς διάδοσιν Ωφέλιμων Βιβλίων για την ευγενική προσφορά του!